Page 8 - tırnak içinde dergi
P. 8
Özlenen Bir Coğrafya
Osman Deveci
Gördün mü düştü bütün aylar teker teker
Cephanelerini teslim ettiler zamana
Avuçlarımızın arasından uzayan son kale haziran
Bir haziran -yırtık güneşin, güçlü surların içinde-
Haziranın içinde sen
senin ellerin haziranın içinde.
Farklı bir renkle yazmalısın adını artık surlara
Alınların güneşe çıktığı ilk günlerin rengi mesela
ya da doğum öncesi sancılarınki
dikkat et kalabalıklar görmesin onları
hiçbir eşkıya geçmesin yoldan
saat kulelerini de atla başka sesleri de
ve geri kalanları ekle yüz hatlarına
işte şimdi yüzün, tamamlanmış bir coğrafya
bundan sonra tarih, sana baktıkça bir düğüm atmalı gövdesine
ama unutma trenler yok, gökyüzü motora dönmedi henüz
sabaha kadar geçilemeyen uykusuz bir Marmara boğazından
Öyle bir noktaya geldik ki benden başka kimse kalmadı
bir adım atıyorum, karga sesleri yaslanıyor adımıma
bir adım sonrası bataklıklara koşuyor
son adımımı da yılanlar çaldı, üç adım önümde kaldı.
Şimdi yüzüne baksam adımlarım bana döner, adım gibi
surların içinden, ellerinin içinden şenliklerle girerim hazirana
daha güzel olur her şey, biliyorum
ama artık daha da güzel olma diye sen
bakmıyorum.
8
